Na de bevalling voelen veel vrouwen zich emotioneel, uitgeput of zelfs ontwricht. Het eerste waar vaak aan wordt gedacht is: postpartum depressie.
De huisarts verwijst door, maar wat als er géén diagnose wordt gesteld?
Veel vrouwen vallen dan tussen wal en schip met het gevoel dat hun klachten “niet ernstig genoeg” zijn of zelfs het gevoel dat ze zich aanstellen.
Dana Raphael, Ph.D. introduceerde in 1973 het begrip matrescentie: de identiteitsverandering die iedere vrouw doormaakt bij het worden van moeder. Net zoals de puberteit, gaat deze overgang gepaard met verwarring, emotionele pieken en dalen en het heruitvinden van jezelf.
Het verschil? De puberteit is maatschappelijk erkend. Matrescentie vaak niet.
Te snel medicaliseren
Zorgverleners herkennen gelukkig steeds vaker signalen van postpartum depressie. Maar de keerzijde is dat klachten soms juist te snel worden gemedicaliseerd.
Zodra er geen duidelijke diagnose wordt gesteld, wordt de moeder vaak teruggestuurd met de boodschap: “het hoort erbij.”
De boodschap die dan blijft hangen: “Stel ik me aan?” of “Blijkbaar moet ik dit alleen oplossen.”
Dit kan ertoe leiden dat moeders aan hun eigen gevoelens gaan twijfelen en het vertrouwen in hun intuïtie verliezen. Hierdoor blijven veel vrouwen worstelen in stilte, terwijl juist erkenning en steun zo belangrijk zouden zijn.
Amerikaanse psychiater Alexandra Sacks legt het in deze TED Talk fantastisch uit, waarbij zij ook benoemd wat kan helpen in deze overgang:
- Herkennen & normaliseren:
Erkennen dat het oké is om je soms onzeker, verdrietig, teleurgesteld of overweldigd te voelen. Open gesprek erover en weten dat je niet de enige bent. - Ondersteuning zoeken:
Praktische hulp en emotionele steun van partner, vrienden, familie. En professionele hulp als je merkt dat de gevoelens heel intens zijn en langdurig zonder verbetering. - Zelfzorg blijft belangrijk:
Zorgen dat er momenten zijn voor rust, plezier, tijd voor jezelf, slaap, gezonde voeding. Dergelijke dingen vallen makkelijk weg als het druk is met de baby.
Wil je erover praten en steun vinden bij anderen die hetzelfde meemaken?
In mijn groepscoaching (Met elkaar) kun je ervaringen delen, gehoord worden en samen sterker worden.
Waar moeders écht mee worstelen
Veel vrouwen zoeken geen behandeling, maar wel erkenning en begeleiding in hun zoektocht naar balans.
Ze worstelen met vragen als:
- Wie ben ik nog naast mijn rol als moeder?
- Waarom voel ik me zo anders dan ik dacht?
Dit zijn geen klachten die altijd thuishoren in de GGZ, maar ook niet genegeerd mogen worden.
Samen sterker: groepscoaching voor pas bevallen moeders
Dit is precies waar mijn groepscoaching Met Elkaar bij Eef & Mama het verschil maakt.
In een kleine groep moeders:
- vind je herkenning in de verhalen van anderen;
- leer je dat jouw gevoelens en gedachten normaal zijn;
- ontdek je nieuwe inzichten en manieren om met veranderingen om te gaan;
- ervaar je steun, verbinding en ruimte om jezelf terug te vinden.
Juist in de ontmoeting met andere moeders ontstaat vaak de grootste opluchting: ik ben niet alleen.
In het kort
- Klachten na de bevalling worden soms te snel gelabeld als postpartum depressie;
- Zonder diagnose vallen moeders vaak tussen wal en schip;
- Vaak gaat het om matrescentie: de natuurlijke, maar heftige transformatie naar het moederschap;
- Bij gelijkgestemden vind je herkenning, steun en ruimte voor je eigen proces.
Wil jij ontdekken hoe steun van andere moeders je kan helpen in jouw matrescentie?
Lees meer over mijn groepscoaching Met Elkaar: